Harry Hilders over foto’s vanuit vogelperspectief

Een foto vanuit vogel- of vogelvluchtperspectief is zo gemaakt dat je van boven – als een vogel – op je onderwerp neerkijkt. De horizon komt hoog in de foto te liggen, of je kijkt helemaal recht naar de grond. Vanuit de hoogte bezien wordt elk onderwerp minder indrukwekkend, en de context bovendien overzichtelijk. Het maakt het onderwerp liever, haalt een eventuele dreiging weg. Dergelijke foto’s zijn daardoor uitermate geschikt voor commerciële doeleinden. Veel stockfoto’s zijn bijvoorbeeld ook vanuit een vogelperspectief gemaakt.

Wat is een kikvorsperspectief? Harry Hilders legt uit

Zoek je een andere invalshoek op je onderwerp, dan kun je ervoor kiezen om deze eens vanaf de grond te fotograferen. Vanuit het standpunt van een ‘kikker’, komt de horizon laag op de foto, of kijk je zelfs naar de lucht. Het onderwerp wordt door dit standpunt direct veel indrukwekkender; er kan zelfs dreiging van gaan uitgaan. Tegenover het kikvorsperspectief staat een vogelperspectief, waarbij je uit de lucht neerkijkt op je onderwerp. Natuurlijk kun je ook spelen met een iets lager of hoger perspectief dan normaal, voor een subtieler effect.

Harry Hilders over standpunten

Het standpunt of ‘perspectief’ van een foto kun je bijna letterlijk zien als de plaats waar een fotograaf staat wanneer hij de foto neemt. Uiteraard is het daarbij van belang hoe de camera is gericht. Hetzelfde onderwerp kun je vanuit verschillende standpunten fotograferen, hetgeen weer specifieke effecten sorteert. Naast een perspectief op normale ooghoogte, kun je bijvoorbeeld denken aan een kikvorsperspectief of vogelperspectief, en alles daartussenin.

Harry Hilders vertelt: onderwerp van een foto

Het onderwerp van een foto is dat object of de persoon waarop in het beeld de focus ligt. ‘Onderwerp’ dient hier niet te worden verward met ‘thematiek’. Een foto waarop een sinaasappel wordt buitengesloten door de citroenen op de fruitmand heeft als thematiek misschien ‘onrecht’, ‘pesten’ of ‘discriminatie’ – het onderwerp is een technisch begrip, waarmee je het stuk fruit aanduidt, waarop door de fotograaf is scherpgesteld.

Harry Hilders over dpi

Dpi staat voor ‘dots per inch’ en drukt het detailniveau in pixels van een afbeelding uit. Dit detailniveau op haar beurt, noemen we ‘resolutie’. Tegenwoordig zijn beeldschermen in staat om zoveel pixels te tonen, dat het beeld ongeveer overeenkomt met het detailniveau dat je ogen kunnen waarnemen.

In de fotografie is het vaak prettig voor een hoog dpi te gaan. Dit maakt het om op het plaatje in te zoomen en een ander kader te kiezen, zonder dat er scherpteverlies optreedt. Een foto met een hoog dpi kun je ook uitvergroot laten afdrukken, zonder dat je in scherpte inlevert.

Wat zijn pixels? Harry Hilders legt uit

Een digitale foto is opgebouwd uit beeldpunten. Deze vierkante beeldpunten, die we pixels noemen, zijn de minimale bouwstenen waarmee het beeld is opgeslagen. Wie ooit met ministeck heeft gespeeld, begrijpt dat het aantal pixels dat je tot je beschikking hebt, het detailniveau van de afbeelding bepaalt. Hoe minder beeldpunten, hoe blokkiger het beeld wordt. Dit detailniveau noemen we ‘resolutie’ en drukken we uit in dpi; het aantal pixels per inch.

Harry Hilders over een medium-uitsnede

Wanneer je voor een medium-kader kiest, zet je de kijker een vrij neutraal beeld voor. Je focust de kijker op het onderwerp, maar geeft ook een stuk context en omgeving mee. De informatiedichtheid is lager dan in een totaal, maar daar staat tegenover dat je meer kunt kiezen in de informatie en in wat je wilt communiceren. In een medium hou je een deel van de sfeer van de omgeving, maar die is minder aanwezig. De emotie is minder krachtig aanwezig dan in een close-up.

Harry Hilders over Close-upfoto’s

In tegenstelling tot een totaal-shot, waarin we het hele onderwerp zien in zijn omgeving en context, wordt in een close-upfoto een bepaald deel van het onderwerp heel erg sterk naar voren gehaald. De omgeving wordt genegeerd en alleen het onderwerp, of een deel ervan, wordt in beeld gebracht. Met een close-up kun je de aandacht van de kijker exact focussen, maar de informatiedichtheid is laag. Je communiceert meer met een medium of totaal. Anderzijds communiceren close-ups op een gevoelsniveau zeer sterk.

Kaders kiezen met Harry Hilders: het totaal-shot

Bij het maken van foto of film kun je verschillende kaders kiezen. We delen die kader-keuzes doorgaans in in close-up, medium en totaal. In een totaal-shot zie je het hele onderwerp in zijn totale omgeving. De nadruk ligt op de omgeving, de context. Een totaal-shot geeft veel informatie, maar de kijker wordt weinig gestuurd in waar naar te kijken en er is veel kans op ruis. In film wordt een totaal-shot gebruikt om een scène in te leiden en de kijker direct de context duidelijk te maken. In fotografie worden totalen gebruikt voor informatieve foto’s, of het vastleggen van landschappen, licht en sfeer.

Wat is apochromatisch? Harry Hilders legt uit

Licht bestaat uit verschillende kleuren, die elk op een eigen manier wordt gebroken wanneer ze door een lens valt. In een camera-objectief – en zeker bij telelenzen – kan er een lichte onscherpte ontstaan als de kleuren door deze verschillende breking niet precies op hetzelfde punt op het negatief samenvallen. In een apochromatische lens wordt dit gecorrigeerd, waardoor een scherper beeld ontstaat.